Taal- en cultuurcursussen voor Kenia en Tanzania

Cynthia (1980) kwam in 2000 voor in het eerst in aanraking met het Swahili. Tijdens haar studie Tropische Landbouw liep ze stage bij een ontwikkelingsproject in de Uluguru bergen, bij Morogoro Tanzania. Ook haar afstudeer scriptie een jaar later speelde bij dit project af. Op dit moment is zij als docent biologie werkzaam op een middelbare school in haar woonplaats Almere.
Eigenlijk merkte ik al snel dat ik zonder kennis van het Swahili nergens kwam. Tijdens mijn eerste gesprekken met vooral boerinnen merkte ik dat mijn tolk een monoloog over opbrengsten van 5 minuten lang kon vertalen naar "ze plant mais". En natuurlijk had ze dat gezegd, maar ze zei zoveel meer. Dus moest ik op een spoedcursus Swahili. Met een vertaalde vragenlijst, een zakwoordenboekje en vooral veel geduld ben ik met mijn onderzoek verder gegaan.
Enkele jaren later heb ik gewerkt bij een kleinschalig project in de Masaaisteppe van Tanzania. Tijdens mijn werkzaamheden hier bij ik onder andere korte cursussen en workshops medicinale planten gegeven. Omdat de lokale bevolking weinig tot geen Engels spreekt, zijn ook deze workshops in het Swahili gegaan.
Na die eerste aanraking ben ik erg verslaafd geraakt aan de taal, die voor mij als dyslect, veel logischer overkomt. Omdat er wenig tot geen Nederlandstalig materiaal bestaat om het swahili te leren, ben ik een eigen samenvatting gaan schrijven. Samen met Marloes hebben we dit uitgewerkt tot een compleet boek.
Sinds 2008 geef ik via Swahililes.nl les aan diverse groepen mensen, met name expats en medische studenten. Naast het lesgeven doe ik ook vertaal werk. Zo heb ik voor een Belgisch vertaalbureau de ondertiteling bij een video, waarin Swahili werd gesproken, geschreven.
Voor diverse hogescholen organiseert Cynthia nu ook sociaal-ecologische reizen. De eerste reis was in januari 2011 met de Hogeschool van Amsterdam. Haar Swahili werkzaamheden liggen daarom op een lager pitje.
Marloes (1986) is werkzaam in de zorg, voornamelijk op woongroepen met kinderen met een handicap of stoornis. Daarnaast tennist ze veel en traint ze voor de halve marathon in Haarlem. Ze ben net afgestudeerd als Sport & Bewegen-professional en in het kader van deze opleiding is ze in september 2008 vertrokken naar Kenia voor haar 20-weekse stage. Op dit moment is ze bezig met het opzetten van haar eigen stichting die zich inzet voor acceptatie en onderwijs voor kinderen met een handicap in Kenia.
Tijdens mijn verblijf in Kenia heb ik bij een gastgezin in een klein dorp aan de Keniaanse kust gezeten. Ik kon me goed redden met het Engels, maar merkte dat er vooral binnen mijn gastgezin onderling veel Swahili werd gesproken. Dit gebeurde ook wanneer ik erbij was. Met mijn zes gastbroertjes en -zusjes gebeurde het al snel dat ik kleine lesjes kreeg om de basis te leren. Heel erg leuk, maar vooral ook heel erg handig! Want op een gegeven moment kon ik opmaken waar ze het over hadden, kon ik delen van gesprekken begrijpen en later ook een beetje meepraten. Ik verdiepte me dus in de taal, maar leerde vooral vanuit de praktijk en kreeg zelfs Swahili stopwoordjes (sawa sawa, pole en jambo werden een vast onderdeel van mijn dagelijks taalgebruik, ongeacht welke taal ik sprak).
Hierbij is het grappig dat ik de taal als het ware andersom heb geleerd: ik ben het eerst gaan spreken en ben daarna pas achter de grammatica gekomen. En zo blijf ik zelf ook leren, of valt opeens het spreekwoordelijke kwartje.
Wanneer Cynthia mij vroeg haar te helpen met de Swahililessen was ik dan ook erg enthousiast. Voor, tijdens en na de lessen stond voornamelijk de gezelligheid, de gedeelde passie voor Oost-Afrika en het lesgeven centraal, maar belangrijk is voor ons beiden ook om bezig te blijven met de taal. Toen het deelnemersaantal van de cursus toe begon te nemen en Cynthia een andere baan kreeg hebben we de taken verdeeld en zal ik de groep in Amsterdam voor mijn rekening nemen.
Op dit moment zit Marloes in Kenia, waar ze voor haar eigen stichting WHY NOT? aan het werk is. De stichting is in 2010 in het leven geroepen om kinderen met een beperking in het kustdistrict bij Mombasa te helpen. Samen met haar twee collega's helpt ze kinderen naar school te gaan die voorheen verstoten of genegeerd werden en zet ze zich in om gehandicapten onafhankelijker te maken. Daarnaast wil WHY NOT? met haar project de dorpen waar de kinderen vandaan komen bewust maken van de waarde van de kinderen met een beperking.
Haar Kiswahili brengt ze in de praktijk wanneer ze met de kinderen en hun ouders in contact is en bijvoorbeeld op huis- of ziekenhuisbezoek gaat. Ook bij de scholen en op activiteitendagen met de kinderen komt de taal goed van pas! Momenteel is Marloes bezig haar veldtaken uit handen te gaan geven aan Kenianen, zodat het project in de toekomst kan blijven bestaan en ze zelf meer op organisatorische niveau kan werken als een brug tussen Nederland en Kenia. Want volgens de planning komt ze eind 2011 weer naar Nederland...
Kijk voor meer info op www.whynotkenya.org!